Elbrus

Na obszarze Azji zachodniej leży pasmo górskie Kaukaz. Góry te leżą na terytorium 4 państw, w tym w Rosji. Ich najwyższym wzniesieniem jest Elbrus o wysokości 5642 m n. p. m.

 

Elbrus to nie tylko najwyższy szczyt całego Kaukazu, ale także Rosji. Góra ta jest znana także pod innymi nazwami: Władca Wichrów, Święta Góra, Góra Szczęścia. Szczyt położony jest w granicach republiki Kabardyno-Bałkarii pozostającej w granicach Rosji, jest wygasłym wulkanem ze stożkiem liczącym 18 kilometrów szerokości. Masyw złożony jest z 2 wierzchołków: wschodniego o wysokości 5621 m n. p. m. oraz zachodniego wyższego jedynie o 21 m. Oba wierzchołki oddalone są o około 1,5 km. Cały masyw pokryty jest lodowcem zajmującym powierzchnię 138 km² – stąd nazwa „Mała Antarktyda”. Powyżej 3700 m n. p. m. przebiega granica wiecznego śniegu. Wierzchołek wschodni po raz pierwszy został zdobyty w roku 1829 przez Killara Chaszirowa, zachodni w roku 1874. Pierwszego wejścia dokonali: F. Gardiner, F. C. Grove, H. Walker, P. Knubel, A. Sottajew. Pierwszym Polakiem, któremu udało się wejść na szczyt był Jerzy Rudnicki pseudonim „Druciarz”. Dokonał tego w roku 1956.

 

Szczyt jest celem nie tylko alpinistów, ale także zwykłych turystów i narciarzy. W roku 2009 została uruchomiona kolejka gondolowa, która dowozi wspomniane grupy ludzi do wysokości 3750 m n. p. m. Na wysokości 4070 m znajduje się schron Walerego. Od 2013 roku działa także hotel „LEAPrus 3912” z miejscami dla 49 osób. Zbudowano go na południowej ścianie na wysokości 4000 m n. p. m.

 

Niektórzy alpiniści uważają Kaukaz za granicę pomiędzy Europą a Azją. Jest to powód dla, którego Elbrus, a nie Mont Blanc, jest uważany przez nich najwyższym szczytem na terenie Europy. Od 1990 roku organizowane są zawody Elbrus Race. Biorą w nim udział także Polacy, jedną z uczestniczek była Aleksandra Dzik (w 2010 roku). W zawodach uczestniczył także Andrzej Bargiel, który odniósł zwycięstwo na trasie Extreme. Zawodnicy mają do pokonania 12 km, ale różnica wysokości wynosi aż 3242 m.